PL Ciąża

Posts Tagged ‘dziecko’

Możesz zacząć mówić do swojego nienarodzonego dziecka. Maluszek doskonale Cię słyszy i dobrze, aby oswoił się z głosem rodziców. W tym okresie ciąży dziecko może nauczyć się rozpoznawać Twój głos.

Niestety nie każda kobieta po porodzie tryska szczęściem i cieszy się nowonarodzonym maluchem. Około 10% rodzących kobiet rocznie dotyka depresja poporodowa, która jest zaburzeniem nastroju o podłoży psychicznym.

Okres takiego fatalnego samopoczucia może trwać nawet do sześciu miesięcy po porodzie. Zazwyczaj rokowania dotyczące depresji poporodowej są pomyślne i po pewnym czasie naturalnie ona ustępuje.

Depresja nie ma również nic wspólnego z rozwojem niemowlaka w łonie matki, może jednak mieć negatywny wpływ na opiekę nad nim po porodzie, dlatego bardzo ważne jest wówczas wsparcie i pomoc bliskich. Depresja poporodowa jest zazwyczaj wywołana czynnikiem środowiskowym bądź zaburzeniami psychicznymi. Niektórzy specjaliści uważają, że wcześniak, czyli dziecko, które urodzi się zbyt wcześnie, może być przyczyną wystąpienia depresji poporodowej. Są to jednak spekulacje nie potwierdzone badaniami naukowymi.

Uczucia towarzyszące depresji

Kobieta dotknięta depresją czuje, że nie chce jej się żyć, na nic nie ma ochoty, męczy ją bezsenność, notuje się spadek wagi. Co więcej u kobiet, u który występuje depresja poporodowa, połóg może trwać znacznie dłużej i może być bardziej bolesny. Najbardziej charakterystyczne objawy depresji poporodowej to uczucie ciągłego zmęczenia, apatyczność, brak apetytu bądź nadmierne objadanie się, obsesyjna troska o dziecka, obwinianie się i poczucie winy, świadomość, że nie uda nam się dobrze wychować dzieckiem, brak więzi z dzieckiem, uczucie, że dziecko jest nam obce, ciągłe zmiany nastrojów, złość, panika, stany lękowe. Nie ma czynników jasno determinujących wystąpienie depresji poporodowej, jednak niektóre przyczyny mogą zwiększyć jej prawdopodobieństwo.

Niektórzy specjaliści twierdzą, że wpływ na zwiększenie ryzyka wystąpienia depresji poporodowej mogą mieć problemy rodzinne, wcześniejsze zaburzenia psychiczne, wyżej wspomniane urodzenie wcześniaka, dojrzały wiek matki, brak pomocy i wsparcia ze strony partnera, życiowe tragedie. Bez względu jednak na przyczyny i objawy, należy z całych sił starać się przezwyciężyć te depresyjne uczucia, przy czym najważniejsza jest właśnie pomoc bliskich.

Przebieg porodu można podzielić na 4 podtswowe etapy, których przebieg zalezy od wielu czynników m.in. wielkości dziecka oraz kondycji fizycznej kobiety.

Pierwszy etap to regularne skurcze, które na początku mogą obajwiać się jedynie twardnięciem brzucha. Gdy szyjka macicy zacznie się rozwierać rodzaca zacznie odczuwać coraz większy ból. Z każdą chwilą główka dziecka przesuwa się w kanale rodnym, skurcze są coraz silniejsze i dłuższe. Szyjka macicy może osiągnąć aż 10 cm rozwarcia. W tej fazie porodu kobieta powinna pamiętać o ćwiczeniach, których uczyła się w trakcie zajęć w szkole rodzenia – głównie o prawidłowym oddychaniu, ponieważ w trakcie skurczów dziecko otrzymuje mniejszą dawkę tlenu.

Drugi etap porodu rozpoczyna się, gdy szyjka macicy uzyska maksymalne rozwarcie. Najpierw na świat przychodzi główka dziecka. Wiele kobiet obawia się, że nie będzie potrafiło przeć, jednak i tę czynność kobiety miały szansę poćwiczyć w szkole rodzenia. Poza tym położna poinstruuje kobietę kiedy powinna przeć. Po pojawieniu się główki przychodzi czas na tułów i nóżki maleństwa.

Trzeci etap porodu polega na urodzeniu łożyska.

Czwarty i ostatni etap porodu to wczesny okres poporodowy, w którym lekarz sprawdza stan pochwy i szyjki macicy, czy nie doszło do ich uszkodzenia. Gdy w trakcie porodu konieczne było nacięcie krocza, teraz zostanie ono zaszyte, sprawdzona obfitość krwawienia oraz ogólny stan kobiety. Jeśli wszystko będzie w porzadku kobieta będzie mogła wziąć prysznic, odpocząć i cieszyć się swoim nowonarodzonym dzieckiem.